Ergoterapi (İş ve Uğraşı Terapisi), her yaştan bireyin fiziksel, duyusal, bilişsel veya psikososyal zorluklara rağmen hayata tam ve etkin katılımını sağlamayı hedefleyen, kişi merkezli bir sağlık disiplinidir. Bu süreç, bir hastalığı veya sakatlığı sadece tıbbi olarak iyileştirmekten öte, kişinin hayatını anlamlı kılan aktiviteleri yeniden yapabilmesini sağlamak üzerine kuruludur.

Ergoterapinin temel odak noktası Günlük Yaşam Aktiviteleri (GYA) olarak adlandırılan alandır. Bu alan; kişinin kendine bakımını (giyinme, yemek yeme, banyo yapma), üretkenliğini (iş, okul, ev yönetimi) ve serbest zamanlarını (oyun, hobi, sosyalleşme) kapsar. Uzman bir ergoterapist, kişinin bu aktiviteleri gerçekleştirirken karşılaştığı engelleri analiz eder. Tedavi süreci, kişiye kaybolan fonksiyonları geri kazandırmayı, mevcut yetenekleri korumayı veya aktiviteyi/çevreyi kişiye uygun hale getirmeyi içerir. Özellikle pediyatrik rehabilitasyonda sıkça başvurulan duyu bütünleme terapisi, ergoterapinin önemli bir parçasıdır.

Çevreden gelen duyusal uyaranları (ses, dokunma, hareket vb.) işlemlemekte zorlanan bireylerde, sinir sisteminin bu uyaranları organize etmesine yardımcı olunur. Bu sayede öğrenme, dikkat ve davranış kontrolü gelişir. Ayrıca, yazı yazmak, düğme iliklemek veya bir nesneyi kavramak gibi ince motor becerilerdeki kayıplar, nörolojik veya ortopedik kökenli olsun, ergoterapi seanslarında özel egzersizler ve aktivitelerle rehabilite edilir. Süreç sadece kişiyle sınırlı kalmaz; ergoterapistler gerektiğinde kişinin ev veya iş ortamında ergonomik düzenlemeler yaparak veya adaptif cihazlar (yardımcı araçlar) önererek engelleri ortadan kaldırır.

Sonuç olarak ergoterapi; inme, otizm, yaşlılık veya travmatik yaralanmalar gibi çok çeşitli durumlarda, bireyin başkalarına bağımlı olmadan yaşayabilmesi için gerekli olan köprüyü kurar. Sınırlılıkları aşmak, toplumsal hayata karışmak ve tam bağımsız yaşam becerisi kazanmak için uygulanan bu bütüncül yaklaşım, modern rehabilitasyonun vazgeçilmez bir parçasıdır.